woensdag 15 februari 2017

Week 6: Sas van Gent en de Canisvliet

De eerste stap om ergens te komen, is besluiten dat je niet blijft waar je bent.

In het begin van deze week liepen we een zelfgekozen route door Natuurgebied De Braakman (waarover later meer) van 7,5 km. Voor het weekend hadden we een Groene Wisselwandeling van 14 km in gedachten. Door de weersomstandigheden kon dat helaas niet doorgaan. De zondagmiddag hebben we toen maar op een alternatieve manier doorgebracht in Sas van Gent.

Sas van Gent en de Canisvliet 

De geschiedenis van Sas van Gent is nauw verbonden met de stad Gent in Vlaanderen. Deze stad zocht in de 16de eeuw een goede verbinding met de Westerschelde. In een zijarm van de Braakmangeul werd een schutsluis gebouwd. Deze schutsluis zorgde voor toegang tot de reeds eerder gegraven Sasse vaart die al in verbinding stond met deze rivier. Een dergelijke sluis werd ook wel "sas" genoemd. Doordat scheepvaart via 't sas mogelijk werd en de kostbare sluis moest worden beschermd is in 1562 de vesting Sas van Gent ontstaan. Ter bescherming van de schutsluis werden verdedigingswerken aangelegd. Deze zijn tijdens en na de Tachtigjarige Oorlog zodanig uitgebreid dat Sas van Gent werd beschouwd als een van de sterkste vestigingen van Europa.

Toen in de 19de eeuw de industrialisatie een belangrijke rol ging spelen werd het Kanaal van Gent naar Terneuzen aangelegd en later verbreed. Sas van Gent profiteerde mee en dankzij o.a. de suikerindustrie groeide de werkgelegenheid en was er behoefte aan arbeiderswoningen. De bouw daarvan ging deels ten koste van de historische verdedigingswerken, maar wie hier een stadswandeling maakt, zal nog genoeg ontdekken. Daarnaast zijn in de oude nostalgische haven altijd historische (zeil)schepen te bewonderen. Een folder van Het Schepentrekkerspad (5 km) is verkrijgbaar bij de VVV (KLIK HIER). 

Tijdens de wandeling passeer je het vorig jaar geopende Industrieel Museum Zeeland (KLIK HIER). We hebben er een groot deel van de middag doorgebracht en kunnen het van harte aanbevelen. Niet alleen de geschiedenis van de industrie in (de buurt van) Sas van Gent wordt er belicht, ook de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van techniek zijn er te zien èn uit te proberen. Een middag was eigenlijk niet genoeg, maar gelukkig wonen we in de buurt en is de Museum Jaarkaart er geldig, dus we gaan zeker nog eens terug.

Wie de wandelknooppuntenkaart van Zeeland heeft, kan vanuit Sas van Gent alle kanten op voor een wandeling in de omgeving. Wij kozen voor een wandeling aan de overzijde van het Kanaal rondom de Canisvliet bij Westdorpe. Starten kan vanaf de P-plaats op de Vissersverkorting. Parkeren kan ook bij restaurant De Baeckermat. (Voor OV mogelijkheden, zie 9292). Onderweg zijn uitkijkpunten, er is een paalkampeerplaats met drinkwater en enkele picknickbanken. Een rondwandeling is ongeveer 4 km. Op de site van de Baekermat vind je een beschrijving (met knooppunten) van een aansluitend ommetje langs de kreekrestanten bij Westdorpe van ruim 6 km (KLIK HIER). Een variant van het Grenslandpad (LAW11-Oost Zeeuws-Vlaanderen) loopt o.a. door Sas van Gent en langs de Canisvliet. 
 
De Canisvliet is een gebied van kreekresten, bossen en vochtige weilanden. Het is ontstaan uit schorren en slikken en heeft een rijke historie. In de Canisvliet zwemmen vissen als snoek, karper en brasem rond. Libellen zetten hier hun eieren af. In de rietkragen broeden rietzangers, rietgors en bruine kiekendief. Op de weiden broeden weidevogels, zoals de grutto en zomertaling. Hier overwinteren vele soorten ganzen. Een groot deel van het gebied is het hele jaar door vrij toegankelijk. Honden zijn aangelijnd toegestaan.

Een dagje Sas van Gent/Westdorpe kun je dus geheel naar eigen voorkeur invullen!

© Jannie Trouwborst, februari 2017.

Stand na 6 weken: 91,5/1000km.

maandag 6 februari 2017

Week 5: Boswachterij Westerschouwen

Het is de tegenwind die de vlieger doet stijgen (Chinees gezegde).

Het zat er dik in dat het deze week niet helemaal ging lukken om aan de 20 km te komen. Maandag en dinsdag verzamelde ik dus tijdens rondjes in de buurt vast 9 km. Op woensdag vertrok ik met het OV naar mijn jongste kleindochters om op ze te passen tot en met zondagmorgen. Tijdens de reis verzamelde ik nog 2 km: lopen naar trein, bus en metro en van de metro naar het oppasadres. Van een wandeling ter plekke is helaas niets meer gekomen. Bleef over: de zondagmiddag.

Boswachterij Westerschouwen

Vele jaren brachten wij met onze 3 kinderen onze zomervakanties door in Nieuw-Haamstede. We waren vaak op het strand te vinden, maar bij iets minder weer (of als het juist veel te warm was) gingen we wandelen in de Boswachterij Westerschouwen (Staatsbosbeheer) of de Zeepe Duinen (Natuurmonumenten). 
Omdat we op de terugweg met de auto naar huis hier (bijna) langs kwamen, besloten we de resterende km hier te scoren. We kennen het bos op ons duimpje, een route volgen is dus niet echt nodig en we hebben er heerlijk gewandeld. Uiteindelijk bleek het niet genoeg: 6,5 km stond er op de GPS. In totaal deze week dus 17,5 km. Soms zit het niet mee, maar dan toch eruit proberen te halen wat wel mogelijk is: dat is de motivatie die door het 1000 km idee warm gehouden wordt.

In de Boswachterij en de aangrenzende Zeepeduinen zijn diverse paaltjeswandelingen uitgezet die op elkaar aansluiten en gecombineerd kunnen worden. Ook loopt er een etappe doorheen van het LAW Kustpad. Ze staan allemaal gedetailleerd op een overzichtskaart die voor 1 euro te koop is bij de Excursieschuur van Staatsbosbeheer (Kraaijensteijnweg 140, Westenschouwen). Daar starten ook de Foxdalwandeling (3,5 km), Hoekeputjetocht (7 km), Schuilhuttocht (8km) en Meeuwenduinwandeling (12 km, alleen toegankelijk van 15 juli tot 15 maart, i.v.m. het broedseizoen in de meeuwenkolonie). Onderweg staat hier en daar een overzichtsbord, maar met een kaart kun je gemakkelijker je eigen route uitstippelen.

Vanaf de P-plaats aan de Adriaan van de Weijdeweg in Westenschouwen starten het Groene Duinenrondje (2 km), de Theunesses Hiltocht van 6,5 km en het geheel verharde rolstoelpad (4 of 8 km). 
De routes van Natuurmonumenten door de Zeepeduinen starten in Burgh-Haamstede en zijn te combineren (4,5 km en 5 km). Eén ervan sluit ook aan op de routes door de Boswachterij.
Onderweg staan voldoende bankjes. Horeca is te vinden in Westenschouwen en Burgh-Haamstede. Voor kinderen is de Pannenkoekenmolen in Brugh een aanrader (open van april t.m. oktober).

Wie langer in deze omgeving verblijft, kan HIER meer informatie vinden over de vele activiteiten die in de Boswachterij het hele jaar door worden georganiseerd (zoals de Schemerwandeling en Naar reeën speuren).

 © Jannie Trouwborst, februari 2017.

Stand na 5 weken: 84/1000 km.

zondag 29 januari 2017

Week 4 : Aardenburg: vestingwallen en poëzie

-Wees niet bang om langzaam voorwaarts te gaan. Wees alleen bang om stil te staan (Chinees gezegde)


Het is gelukt om deze week 20 km bij elkaar te sprokkelen! Op maandag en donderdag een rondje door en om ons dorp (samen goed voor 5 km) en op woensdag op pad voor Staatsbosbeheer (3,5 km): langs een wandelpad het zwerfafval opgeruimd en toen gewandeld naar de rietkraag waar de opslag weggesnoeid moest worden.

Op zaterdagmorgen hebben we een bezoek gebracht aan de Manteling bij Kasteel Westhoven te Oostkapelle (Walcheren). We bekeken er een demonstratie boomstammen verslepen met Zeeuwse trekpaarden. In deze omgeving is het fijn wandelen, zeker als in het voorjaar de stinsenplanten weer in bloei staan of in de herfst de bomen verkleuren. Je kunt de paaltjesroutes volgen van Staatsbosbeheer (1 - 5 km), maar er loopt ook een etappe door van Het Hollandskustpad (LAW). Wie van Vlissingen via Domburg naar Vrouwenpolder wandelt over deze LAW komt halverwege langs Kasteel Westhoven (een Stayokay) en het Natuurmuseum Terra Maris (KLIK HIER), met een prima eetcafé. Wij wandelden niet zo ver dit keer (3,5 km), maar genoten wel van een smakelijke lunch in het museumcafé.

Zondag wandelden we 8 km in Aardenburg (West-Zeeuws-Vlaanderen). Het is tenslotte poëzieweek en waar kun je dan beter terecht dan hier. Ik schreef al eerder een blog over deze route (De Omloop van Aardenburg - KLIK HIER). De folder is nog steeds te bestellen via de VVV (€ 1,50) en vandaag is ons gebleken dat het wel raadzaam is die bij je te hebben: hier en daar ontbreekt een pijltje en dan is een plattegrond handig. Bovendien staan er veel wetenswaardigheden in over het stadje en de omgeving. Onderweg passeer je enkele panelen met gedichten. Wil je ze allemaal bekijken, dan kun je één van de speciale poëzieroutes volgen. Informatie daarover bij de Stichting Cultureel Aardenbrug (KLIK HIER) die elke zomer een uitgebreid cultureel programma verzorgt.
Het was heerlijk wandelweer: fris, maar zonnig en droog. Halverwege genoten we even van een kopje thee met iets lekkers in de oude herberg: De Kaaipoort.

© Jannie Trouwborst, januari 2017.

Stand na 4 weken: 66,5/1000 km.

zondag 22 januari 2017

Week 3: forceren is geen optie

"De haas en de slak vieren op dezelfde dag Nieuwjaar".

Deze week dacht ik de 20 km ruimschoots te halen en zo een beetje van de "achterstand" in te lopen. Dat is niet gelukt. Ik ben op 19 km blijven steken, maar ik ben er niet ontevreden over. Als je bedenkt dat ik ook nog een halve dag gezaagd en gesnoeid heb als vrijwilliger voor Staatsbosbeheer, dan heb ik toch een hoop beweging in de buitenlucht gehad.

Aan het weer lag het zeker niet: fris, maar zonnig. En het begon goed. Op maandag liep ik één van mijn polderrondjes van 5,5 km. Ik was aan deze kant van het dorp al een poosje niet geweest en ik schrok van de enorme hoeveelheid blikjes en plastic flesjes in de berm. Vrijdagmiddag liep ik het rondje opnieuw, samen met mijn man. We kwamen met 2 volle vuilniszakken thuis. Onderweg passeerden twee wandelaars ons: "Dat zouden meer wandelaars moeten doen", opperde één van hen. Ik ben het helemaal met haar eens. En alle beetjes helpen: één blikje in de dichtstbijzijnde prullenbak gooien helpt al!
Er stond op dat moment dus al 11 km op de teller. En door mee te doen met een wandeltocht georganiseerd door de Wandelsportvereniging ZeldenRust in Axel zou het moeten lukken. 

Zaterdagochtend op 9.30 uur stonden we aan de start voor een tochtje van 14 km.  Het was prachtig weer, we namen de tijd voor foto's. De resterende rijp toverde nog geregeld de mooiste schilderijen tevoorschijn. Maar na een km of 6 ging het toch mis. Verkeerde sokken? Eerst kreeg ik last van mijn rechtervoet, daarna van mijn rechterheup, vermoedelijk omdat ik "raar" ging lopen om het ongemak te ontwijken. De rust was op 8 km in hetzelfde gebouw als de start. Het leek me verstandig om niets te forceren en van het tweede deel af te zien. Want 19 km in één week is toch ook netjes en ik wil volgende week weer gewoon kunnen lopen!

Voor wie Axel en omgeving eens op eigen gelegenheid wil verkennen heeft de VVV een wandelrouteboekje te koop onder de titel SPOORPAD (KLIK HIER). Daarin staan routes van 7, 8 of 14 km. De stad zelf is er ook in opgenomen. 's Zomers is het mogelijk de Watertoren te beklimmen. Binnen interessant en boven een schitterend uitzicht over het Kunstbos en het zweefvliegveld. Het vernieuwde museum Het Warenhuis en de stadsmolen zijn een bezoek zeker waard. In de directe omgeving zijn meer wandeltochten te maken, over de Fortenlinie uit de tijd van de Tachtigjarige oorlog bv. 

© Jannie Trouwborst, januari 2017. 

Zeeuws-Vlaanderen beschikt trouwens over een wandelknooppuntensysteem. Met twee kaarten kun je zelfstandig de hele regio bewandelen.

Stand na 3 weken: 46,5/1000 km.

zondag 15 januari 2017

De eerste twee weken van 2017

Van mijn Tai Chi leraar Pierre: De reden waarom mensen zo snel opgeven is, omdat ze geneigd zijn te kijken hoe ver ze nog moeten i.p.v. hoever ze al gekomen zijn.

Wie 1000 km wil wandelen in een jaar tijd zal op ongeveer 20 km per week uit moeten komen. Aan het einde van deze tweede week van 2017 zou de teller dus al op 40 km moeten staan. Dat is niet gelukt, omdat ik in de eerste week nog geen idee had dat ik me in dit avontuur zou storten.

In de eerste week maakte ik controlerondjes langs twee van onze geocaches in de buurt, een van 2,5 en een van 4 km. In de tweede week twee wandelingen door de polders van 4 en 6 km, één door het dorp van 3,5 en weer een geocache controletocht van 7,5 km. Bij elkaar 27,5  km en dat is geen slecht begin.

Wat een geocache is kun je nalezen op geocaching.nl. Je zult dan begrijpen dat het een hobby is die heel goed samengaat met wandelen, dat hij niet veel hoeft te kosten en dat kinderen het op deze manier heerlijk vinden om mee te wandelen, op zoek naar een schat. Een internationale hobby ook, want hij wordt over de hele wereld beoefend en je kunt er dus ook in de vakantie gebruik van maken.

Er zijn verschillende soorten geocaches. Wijzelf genieten het meest van puzzelwandeltochten (multi's) en die hebben we zelf ook uitgezet. Af en toe moeten die nagelopen en gecontroleerd worden. En dat was deze week het geval met een puzzelttocht van 7,5 km met de titel Langs het Isabellakanaal. Onderweg moeten vragen beantwoord worden die je iets leren over de omgeving waar je door wandelt en met de verzamelde antwoorden kun je de "schat" vinden: een waterdichte container met een logboek om je naam in te schrijven en wat klein spul voor de kinderen.

Om hier niet teveel informatie in één keer te spuien, zal ik later nog wel eens vertellen over het Isabellakanaal. Van deze route kan ik alleen nog zeggen dat ze in alle jaargetijden mooi is om te wandelen, deels door het bos, langs de slingerende loop van het "kanaal", tot aan het monument bij de zgn. Dodendraad: een onder stroom staande draad die in WO I tussen Nederland en België gespannen was door de Duitsers. Dan terug langs de andere zijde van het Isabellakanaal en o.a. langs het oorlogsmonument voor de Canadese militairen die in september 1944 deze omgeving bevrijdden.

Genoeg voor vandaag. Benieuwd naar het verhaal van volgende week? Via Bloglovin (zie link rechtsboven) of twitter #1000kmwandelen is de up-date te vinden.

© Jannie Trouwborst, januari 2017

Op de bijgevoegde collage (in de zomer gemaakt) een overzicht van waar je langs komt. En nog een aparte foto van het monument ter herinnering aan de Dodendraad.

 Stand na 2 weken: 27,5/1000 km.

zaterdag 14 januari 2017

1000 km wandelen in 2017

Het is weer januari. Goede voornemens en uitdagingen worden volop gelanceerd, maar het is inmiddels bekend (en ook ik weet dat uit ervaring) dat ze snel uit het zicht verdwijnen. Waarom? Daar zijn veel redenen voor, die van persoon tot persoon verschillen. Ik kan alleen voor mezelf spreken.

Eén van mijn valkuilen is dat ik soms over enthousiast aan iets begin en het na verloop van tijd toch niet zo interessant meer vind. Een andere is dat ik erg perfectionistisch ben: het moet dus aan heel veel eisen voldoen, waardoor het erg veel werk wordt en ik er tegenop ga zien het vol te houden. De laatste is dat ik nogal snel ontmoedigd raak, als ik mijn doel niet haal of als ik mezelf ga vergelijken met anderen die het veel beter doen.

Er waren goede redenen voor het starten van dit blog in 2011. Zeeuws-Vlaanderen is een prachtige, maar onbekende regio. Maar verder dan 3 wandelroutes kwam ik niet. Nog eens geprobeerd in 2012 en opnieuw in 2016. Maar inmiddels is het idee achterhaald. Er zijn zoveel mogelijkheden om aan wandelroutes (op papier, digitaal, via GPX-files) te komen dat de oorspronkelijke opzet geen zin meer heeft. En daarom wil het over een totaal andere boeg gooien.

Wanda Catsman maakte mij via haar blog Wanda Wandelt (KLIK HIER) enthousiast voor een wandeluitdaging voor 2017: 1000 km wandelen. Dat zou te doen moeten zijn, ca. 20 km per week. Lange of korte wandelingen maakt niet uit.
Er blijkt ook een Facebookgroep voor te bestaan #wandel1000km in 2017. Ik heb me er aangemeld, maar als ik nog eens naar mijn valkuilen kijk, dan denk ik niet dat ik daar veel op aanwezig zal zijn. Na twee weken staat het er al vol met mededelingen van wandelaars die al tientallen, zo niet meer dan 100 km op de teller hebben staan. Terwijl ik al blij zal zijn, als ik bij benadering de eindstreep haal. Dat demotiveert mij. Daarnaast heb ik er geen zin in en tijd voor om elke wandeling apart te registreren en met foto's te gaan plaatsten. Daarom moest ik iets anders verzinnen. En toen schoot dit oude blog me weer te binnen.

Wat ga ik daarmee doen? Eén keer per week (ongeveer) ga ik hier in het kort stand van zaken melden: hoeveel km staat er op de teller en waar heb ik die verzameld. Eventueel met een verwijzing naar waar de route te vinden is. Met een beetje geluk een foto erbij. Dat zullen niet alleen wandelingen in Zeeuws-Vlaanderen zijn. Maar ook in de regio's eromheen en waar we lopen tijdens onze vakanties in Nederland.

Een wandeldagboek dus, met als streefdoel dit jaar de 1000 km te halen. Een streefdoel, een richtlijn, geen must. In oktober hoop ik dan getraind genoeg te zijn voor de Sallandse wandelvierdaagse (KLIK HIER). Maar misschien is dat weer zo'n "over enthousiast plan" van mij..... we zullen zien.

© Jannie Trouwborst, januari 2017.

maandag 1 februari 2016

De Kerkenpaden van Zuiddorpe

Zuiddorpe is in deze omgeving bekend vanwege de prachtige lindebomen op het Dorpsplein en als centrum van de aspergeteelt. Wie in het seizoen hier wil eten in Restaurant Onder de Linden (KLIK HIER) zal ruim van te voren moeten reserveren: onze Vlaamse buren weten ook wat lekker is en komen hier dan ook in grote getale naar toe. 

Maar Zuiddorpe heeft meer te bieden. Uitgaande van een aantal verdwenen kerkenpaden, gevonden op historische kaarten, hebben vrijwilligers vier wandelroutes uitgezet die leiden langs de mooiste plekjes in de omgeving. 

Parkeren: Zuiddorpe - Dorpsplein (N51°14.108 - E003°54.265). Start: P-plaats op het plein voor de kerk. Soort wandeling: rondwandeling. Afstand: 11 km. Ondergrond: 25% onverhard. Omgeving: dorpskern, polder, kreken, bos, forten, kerkenpaden. Bewegwijzering: Er zijn 4 bewegwijzerde wandelroutes (3,5 / 3,5 / 6,7 / 11 km). Alle routes starten op het Dorpsplein voor de kerk, de wandelingen kunnen met elkaar verbonden worden. Bijzonderheden: Rondom de kerk ligt een goed onderhouden begraafplaats met daarop o.a. een nagebouwde Lourdesgrot; horeca op het Dorpsplein, waar ook een gratis routebeschrijving met kaart verkrijgbaar is (o.a. Tapperij "Het Gemeente huis", 0115 608 648). Beoordeling: *****.


Omdat we willen proberen weer wat vaker en verder te wandelen besloten we maar weer eens op "kerkenpad" te gaan. Zuiddorpe is niet zo ver bij ons vandaan en een wandeling van 11 km stond ons wel aan, temeer daar we hem op verschillende plekken in konden korten. We waren achteraf best trots dat het ons zò goed af ging, dat we daar geen gebruik van hoefden te maken.

Van huis had ik de routefolder meegenomen en dat was maar goed ook: de horeca was nog gesloten en de folderbox leeg. Wie dat ook overkomt: bij de start kan voor de zekerheid een foto gemaakt worden van het overzichtsbord voor de kerk. Onderweg bleek nl. dat het niet raadzaam is helemaal zonder houvast aan de wandel te gaan: op sommige plaatsen ontbrak een bordje (in ons geval groen met een witte pijl), maar gelukkig kenden wij deze route al.

Hoewel de route enkele onverharde stukken bevat, moet je er wel rekening mee houden dat er ook veel asfalt in zit. Gelukkig zijn dat hele rustige polderweggetjes. Ook in de polder is het al wandelend genieten: kreken met knotwilgen en riet, dreigende wolkenluchten (maar het bleef droog) boven boerderijen, Fort Sint Jan, een stukje loofbos. En daar vond de grootste verrassing van deze wandeling plaats: we hoorden een enorm kabaal, een soort gekrijs, dat van een stel vossen afkomstig bleek. We zagen er in de verte 4 rondrennen, een hele familie blijkbaar. 

Thuis bracht internet uitkomst: filmpjes met vossengeluiden (KLIK HIER) en een website over de vos maakten duidelijk dat het waarschijnlijk om een territoriumgevecht ging en dat er mogelijk nog twee dochters bij het paartje waren. Heel bijzonder zo overdag deze geluiden te horen en het rondrennen te zien. 

De grens met Vlaanderen loopt hier grillig en zonder het te merken, passeer je hem een paar keer, soms valt de wit met zwarte grenspaal op. Ruim over de helft van de route vonden we een heerlijk beschut bankje met uitzicht over het land en op Zuiddorpe in de verte. Een prima plek voor onze boterhammen. Daarna volgde een flink stuk onverhard pad en in deze tijd van het jaar betekende dat ploeteren door de modder. Na nog een bankje met zicht op een kreek waren we al weer bijna bij de start.


We boften dat het weer mee zat: nog aardig wat zon, een stevige wind maar niet koud, geen regen. De route lijkt ons niet zo geschikt voor regenachtig of heel warm weer, gezien het open karakter van het grootste deel van de tocht.

©JannieTr, februari 2016

Deze route telt mee voor de EMER2016 (KLIK HIER)